🌟 The Shadow as the Gateway to the Higher Self: A Psychological and Spiritual Synthesis The spiritual quest for self-knowledge is governed by a fundamental contradiction: While we strive for elevation and connection to the Higher Self , our path is littered with obstacles found in the darkness of our psyche—the Shadow . The concept of the Higher Self, popular in spirituality and New Age philosophy, describes the perfect, true, and incorruptible part of us, the bridge between consciousness and the divine. Conversely, the Shadow, as defined by the psychologist Carl Jung , represents the repressed , the negative , and the unacceptable parts of our personality. This article explores why the effort to connect with the light of the Higher Self is doomed to fail if we do not first illuminate and integrate the darkness of the Shadow. Shadow Integration is not merely a psychological process, but the most critical spiritual work. I. Understanding the Concepts: Light and Dark of the Psyche T...

 Ο Ανώτερος εαυτός μας




     Έχεις γνωρίσει τον ανώτερο εαυτό σου; Έχουν έρθει εκείνες οι συγκυρίες στη ζωή σου που σε βοήθησαν να δείς το πρόσωπό του; Έχεις ψάξει ποτέ την ανώτερη πλευρά του εαυτού σου να τη γευτείς να δείς πως είναι; Την έχεις νοιώσει;  Όλοι έχουμε τον κατώτερο και τον ανώτερο εαυτό. Όλοι γεννιόμαστε με τον ανώτερο εαυτό μας και στην πορεία φεύγει γιατί μας έχει δοθεί η ελεύθερη βούληση αν τον θέλουμε ή όχι οπότε μπορούμε να επιλέξουμε κάτι άλλο από αυτό που μας δόθηκε, την απουσία μας από αυτή την ανωτερότητα και την ένταξή μας σε ένα άλλο πλαίσιο πέρα από αυτή.
   Ο άνθρωπος είναι ελεύθερο Ον αν θέλει να παραμείνει σε αυτή την ανωτερότητα που του δόθηκε από τη στιγμή της σύλληψής του ή να απομακρυνθεί και να ενταχθεί σε μια άλλη πραγματικότητα που θα του καθορίσει η ελεύθερη πάντα επιλογή του. Όταν το άτομο επιλέγει να είναι στο επίπεδο της ανωτερότητας είναι ένα και το αυτό με αυτή. Εάν πάλι επιλέξει το επίπεδο της μη ανωτερότητας ίσως της κατωτερότητας γίνεται πάλι ένα και το αυτό με αυτή. Το παράξενο είναι πως ηχούν και στις δύο περιπτώσεις το ίδιο. Η διαφορά είναι στο ότι όταν αποσυνδέεται κανείς από τον ανώτερο εαυτό πηγαίνει στον κατώτερο εαυτό και συνδέεται μαζί του. Μέσα μας υπάρχουν οι σπόροι από δύο πνευματικές υποστάσεις και έχουμε την ευλογία της ελεύθερης επιλογής, έτσι κανείς δεν μας υποχρεώνει με το ζόρι να είμαστε καλοί ή κακοί, επιλέγουμε και γινόμαστε χτίζουμε δηλαδή τον eαυτό μας όπως εμείς θέλουμε να τον βλέπουμε.
    Ο ανώτερος εαυτός μας βρίσκεται μέσα μας γνωρίζει τα πάντα για εμάς αφού υπήρχε από τη στιγμή της σύλληψης και της γέννησής μας, δεν χρειάζεται να του μιλήσουμε να του πούμε τι μας απασχολεί, γνωρίζει τα πάντα. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που έχουμε μεγάλη ανάγκη βοήθειας και δεν έχουμε που αλλού να στραφούμε παρά μονάχα στο Θεό που μπορεί να μας βοηθήσει. Του ζητάμε απεγνωσμένα κάτι που θέλουμε και δεν μας απαντάει και έτσι απογοητευόμαστε λέμε ότι δεν υπάρχει ανώτερος εαυτός. Ο ανώτερος εαυτός υπάρχει πάντα μέσα μας καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας έτοιμος να μας βοηθήσει εμείς όμως τον διώχνουμε με την σκέψη μας και με την συμπεριφορά μας και εκείνος φεύγει γιατί σέβεται το ελεύθερο της επιλογής μας και έτσι δεν θέλει να μας ενοχλεί. Είναι πολύ ευγενικός διακατέχεται από πολύ υψηλές ευαισθησίες και συναισθήματα και ποτέ δεν θα επέμβει χωρίς της θέλησή μας στο σώμα μας να μας ενοχλήσει. Σκεφτείτε ότι ο άνθρωπος με τον ανώτερο εαυτό είναι δύο κολλητοί φίλοι που ο ένας σέβεται την ιδιωτικότητά του άλλου και δεν του τηλεφωνεί συνέχεια να γίνεται ενοχλητικός παρά μονάχα όταν και οι δύο το θελήσουν πραγματικά τότε και θα μιλήσουν, μόνο τότε θα επικοινωνήσουν γι’ αυτό άλλωστε και κρατά για πάντα η φιλία τους, αλλιώς θα τον έδιωχνε, θα έλεγε ότι δεν μπορεί να μιλήσει ίσως να έλεγε και κάποιο ψέμα για να τον αποφύγει.
    Ο ανώτερος εαυτός μας έχει τρόπους και λεπτότητα καθώς είναι γεμάτος από αγάπη για εμάς. Προσπαθεί να μοιραστεί την αγάπη του μαζί μας αρκεί εμείς να του το επιτρέψουμε, αλλιώς δεν θα μας ενοχλήσει. Ο ανώτερος εαυτός μας είναι ειλικρινής λέει την αλήθεια πάντα με σκοπό την καλοπροαίρετη εποικοδομητική κριτική χωρίς να μας επικρίνει με τρόπο που θα μας βλάψει.
    Μπορούμε να έχουμε συνέχεια επικοινωνία με τον ανώτερο εαυτό μας; Μπορούμε να είμαστε συνέχεια συνδεδεμένοι; Όχι δεν μπορούμε οι άνθρωποι συνέχεια την διώχνουμε την αγάπη από πάνω μας και από δίπλα μας γιατί θέλουμε να αμαρτάνουμε. Μας «βολεύει» να λέμε πως δεν υπάρχει ανώτερος εαυτός για να μπορούμε να αμαρτάνουμε και να μην έχουμε τύψεις. Ο ανώτερος εαυτός μας δεν μας καθοδηγεί μας έχει ελεύθερους να κάνουμε ότι θέλουμε, ωστόσο όμως σου μιλάει όπως θα μιλούσε ένας γιατρός που σου κάνει «Πρόληψη» αν μπορείς να προλάβεις μια αρρώστια γιατί να αρρωστήσεις και να ψάχνεις για φάρμακα; Η Πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία. Αν το προλάβεις δεν θα συμβεί. Πώς θα καταλάβουμε όμως την νηφαλιότητα και την αγάπη αν δεν γνωρίσουμε την αναστάτωση, τα κύματα, τους κεραυνούς, τη φουρτούνα; Μετά από μια θαλασσοταραχή έρχεται ο ήλιος και μετά από τον ήλιο έρχεται πάλι βροχή.  Μετά το καλοκαίρι έρχεται το φθινόπωρο και πάλι από τη αρχή κάνουν τον κύκλο τους. Είναι δυνατό να έχουμε συνέχεια βροχή; Όχι. Κάποια στιγμή θα βγεί ο ήλιος; Είναι δυνατό να έχουμε συνέχεια ήλιο; Όχι. Χρειαζόμαστε και το νερό της βροχής; Είναι δυνατό να έχουμε συνέχεια τον ανώτερο εαυτό μας; Όχι. Χρειαζόμαστε και τον κατώτερο εαυτό για να μας βοηθάει να καλλιεργούμε τον εαυτό μας και να αναζητούμε το ανώτερο. Μπορούμε να είμαστε συνέχεια στον κατώτερο εαυτό μας; Όχι. Χρειαζόμαστε και τον ανώτερο εαυτό για να μας καθοδηγήσει στην δική μας εξέλιξη.
   Θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε τον ανώτερο και τον κατώτερο εαυτό μας με την μουσική, για να σας φέρω ένα μικρό παράδειγμα από την κοσμική ανθρώπινη ζωή. «Με την μουσική ; Θα ρωτούσε κανείς. Ναι με την μουσική. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα με το πιάνο, όταν παίζουμε κάποιες κλίμακες ας πούμε παίζουμε χαμηλούς και υψηλούς τόνους. Μπορούμε για παράδειγμα να παίξουμε την ίδια μελωδία τόσο στους χαμηλούς όσο και στους υψηλούς τόνους, με την μόνη διαφορά η μια να ακούγεται με βαρύ ήχο και η άλλη πιο ελαφριά, ενώ παίζουν την ίδια μελωδία. Είναι η ίδια μελωδία που φεύγει από την μια πετάγεται σε άλλο ύψος φεύγει πάει αλλού η ίδια μελωδία και γυρίζει ξανά κάνει γυρίσματα και ανεβοκατεβάσματα σε μια σκάλα.» Με το παράδειγμα αυτό βλέπουμε ότι δεν μπορούμε να μείνουμε πάνω ούτε κάτω σταθερά κάνει κύκλους ο ανώτερος και ο κατώτερος εαυτός μας.
     Αν παρομοιάσουμε αυτή τη σκάλα της μουσικής με την σκάλα που θα μας πάει στον παράδεισο ή στην κόλαση βλέπουμε ότι την ανεβοκατεβαίνουμε καθημερινά, γυμναζόμαστε έτσι βρισκόμαστε σε πλήρη Αρμονία.




MegaArtvision  Copyright © GR 31 – 8 - 2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο